การบริหารงานบุคคล : ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งที่ไม่เลื่อนขั้นเงินเดือน

0
101

ตัวอย่างในคดีนี้ผู้ฟ้องคดีเป็นพนักงานเทศบาล ตำแหน่งเจ้าพนักงานธุรการ ได้รับความเดือดร้อนหรือเสียหายจากการประเมินประสิทธิภาพและประสิทธิผลการปฏิบัติงานของนาง บ. ตำแหน่งหัวหน้างานตรวจสอบภายใน ผู้บังคับบัญชาชั้นต้นของผู้ฟ้องคดี กลั่นแกล้งให้คะแนนในการประเมินประสิทธิภาพและประสิทธิผลการปฏิบัติงานของผู้ฟ้องคดี ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2549 ครั้งที่สอง (วันที่ 1 เมษายน 2549 – 30 กันยายน 2549) ต่ำกว่าความเป็นจริง โดยให้คะแนนผู้ฟ้องคดีเพียง ร้อยละ 37.50 ลดลงจากเดิมที่เคยประเมินให้เมื่อคราวประเมินครั้งที่ผ่านมาที่ได้ร้อยละ 75 ซึ่งเป็นการประเมินโดยมิได้ปฏิบัติให้เป็นไปตามข้อ 327 วรรคสอง และข้อ 337 ของประกาศคณะกรรมการพนักงานเทศบาลจังหวัดล. เรื่อง หลักเกณฑ์และเงื่อนไขเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลของเทศบาล ลงวันที่ 27 พฤศจิกายน 2545 ที่ให้ประเมินผลการปฏิบัติงานโดยคำนึงถึงคุณภาพและปริมาณงาน ความสามารถ ความอุตสาหะ และการรักษาวินัย และเปิดโอกาสให้ผู้ถูกประเมินชี้แจงหรือขอคำปรึกษา

ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 จึงได้มีคำสั่งลงวันที่ 31 ตุลาคม 2549 ไม่เลื่อนขั้นเงินเดือนผู้ฟ้องคดี ผู้ฟ้องคดีจึงได้ร้องทุกข์ต่อผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ซึ่งผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ได้มีคำสั่งยกคำร้องทุกข์ ต่อมา ผู้ฟ้องคดีได้ร้องทุกข์ต่อประธานของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ซึ่งผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ได้มีมติในการประชุมครั้งที่ 3/2550 เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2550 ให้ยกคำร้องทุกข์ของผู้ฟ้องคดี หลังจากนั้น เทศบาลนครล.ได้มีหนังสือแจ้งให้ผู้ฟ้องคดีทราบผลการวินิจฉัยร้องทุกข์ ผู้ฟ้องคดีเห็นว่า คำสั่งไม่เลื่อนขั้นเงินเดือนผู้ฟ้องคดีไม่ชอบด้วยกฎหมาย จึงนำคดีมาฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ลงวันที่ 31 ตุลาคม 2549 ที่ไม่เลื่อนขั้นเงินเดือนผู้ฟ้องคดี และให้ผู้ฟ้องคดีได้รับการเลื่อนขั้นเงินเดือนมีสิทธิได้รับเงินโบนัสประจำปี พ.ศ. 2549 และสิทธิประโยชน์อื่นๆ ที่พึงได้รับ และให้ยกเลิกมติของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ในการประชุมครั้งที่ 3/2550 เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2550 ที่ยกคำร้องทุกข์ของผู้ฟ้องคดี

กรณีดังกล่าวเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า นาง บ. ผู้บังคับบัญชาเบื้องต้นได้ประเมินผลประสิทธิภาพและประสิทธิผลการปฏิบัติงานของ ผู้ฟ้องคดีได้คะแนน 75 คะแนน จากคะแนนเต็ม 200 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 37.50 ผลการประเมินต่ำกว่าร้อยละ 60 ต้องปรับปรุงไม่ผ่านการประเมิน และมีความเห็นว่าไม่ควรเลื่อนขั้นเงินเดือนให้ผู้ฟ้องคดี และได้เสนอความเห็นต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับชั้นจนถึงผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 โดยไม่ปรากฏข้อเท็จจริงว่าได้แจ้งผลการประเมินให้ผู้ฟ้องคดีทราบก่อนที่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 จะมีคำสั่งลงวันที่ 31 ตุลาคม 2549 ไม่เลื่อนขั้นเงินเดือนให้แก่ผู้ฟ้องคดี เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้ฟ้องคดีได้ชี้แจง ให้ความเห็นหรือขอคำปรึกษาเกี่ยวกับการประเมินเพื่อใช้ในการพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนครั้งที่ 2 ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2549 (วันที่ 1 เมษายน 2549 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2549) เห็นว่า การที่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ไม่ได้แจ้งผลการประเมินดังกล่าวให้ผู้ฟ้องคดีทราบเป็นการมิได้มีการเปิดโอกาสให้ผู้ฟ้องคดีได้ชี้แจง ให้ความเห็นหรือขอคำปรึกษาเกี่ยวกับการประเมินก่อนที่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 จะมีคำสั่งลงวันที่ 31 ตุลาคม 2549 ไม่เลื่อนขั้นเงินเดือนให้แก่ผู้ฟ้องคดี ซึ่งเป็นขั้นตอนหรือวิธีการอันเป็นสาระสำคัญของการประเมินเลื่อนขั้นเงินเดือนตามข้อ 331 และข้อ 334 ของประกาศคณะกรรมการพนักงานเทศบาล จังหวัดล. เรื่อง หลักเกณฑ์และเงื่อนไขเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลของเทศบาล ลงวันที่ 27 พฤศจิกายน 2545 ประกอบกับแนวทางปฏิบัติของสำนักงาน ก.พ. ตามหนังสือลงวันที่ 7 สิงหาคม 2540

ดังนั้น คำสั่งลงวันที่ 31 ตุลาคม 2549 ที่ไม่เลื่อนขั้นเงินเดือนให้แก่ผู้ฟ้องคดี จึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย เมื่อคำสั่งไม่เลื่อนขั้นเงินเดือนให้ผู้ฟ้องคดีดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย มติของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ในการประชุมครั้งที่ 3/2550 เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2550 ที่ยกคำร้องทุกข์ของผู้ฟ้องคดีจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายเช่นกัน ที่ศาลปกครองชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งลงวันที่ 31 ตุลาคม 2549 เรื่อง การเลื่อนขั้นเงินเดือนพนักงานเทศบาล ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2549 ครั้งที่สอง เฉพาะกรณีที่ไม่เลื่อนขั้นเงินเดือนให้แก่ผู้ฟ้องคดี โดยให้มีผลย้อนหลังนับแต่วันที่ออกคำสั่งและเพิกถอนมติของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ในการประชุมครั้งที่ 3/2550 เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2550 ที่ยกคำร้องทุกข์ของผู้ฟ้องคดี และให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ดำเนินการประเมินผลการปฏิบัติงานของผู้ฟ้องคดีเพื่อพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2549 ครั้งที่สอง (วันที่ 1 เมษายน 2549 – 30 กันยายน 2549) ให้ผู้ฟ้องคดีใหม่ให้ถูกต้องตามขั้นตอนและวิธีการที่กฎหมายที่เกี่ยวข้องกำหนด ทั้งนี้ ให้ดำเนินการให้แล้วเสร็จภายใน 60 วัน นับแต่วันที่คดีถึงที่สุด นั้นศาลปกครองสูงสุดเห็นพ้องด้วยบางส่วน

พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลปกครองชั้นต้น เป็นพิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งลงวันที่ 31 ตุลาคม 2549 เรื่อง การเลื่อนขั้นเงินเดือนพนักงานเทศบาล ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2549 ครั้งที่สอง เฉพาะกรณีที่ไม่เลื่อนขั้นเงินเดือนให้แก่ผู้ฟ้องคดี โดยให้มีผลย้อนหลังนับแต่วันที่ออกคำสั่งและเพิกถอนมติของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ในการประชุมครั้งที่ 3/2550 เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2550 ที่ยกคำร้องทุกข์ของผู้ฟ้องคดี โดยมีข้อสังเกตให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ดำเนินการประเมินผลการปฏิบัติงานของผู้ฟ้องคดีเพื่อพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2549 ครั้งที่สอง (วันที่ 1 เมษายน 2549 – 30 กันยายน 2549) ให้ผู้ฟ้องคดีใหม่ให้ถูกต้องตามขั้นตอนและวิธีการที่กฎหมายที่เกี่ยวข้องกำหนด ทั้งนี้ ให้ดำเนินการให้แล้วเสร็จภายใน 60 วัน นับแต่วันที่ศาลปกครองสูงสุดมีคำพิพากษา

สรุป : เมื่อไม่ได้แจ้งผลการประเมินให้ทราบและเปิดโอกาสให้ได้ชี้แจงให้ความเห็นหรือขอคำปรึกษาเกี่ยวกับการประเมิน เพื่อใช้ในการพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือน คำสั่งที่ไม่เลื่อนขั้นเงินเดือนจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย

(คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ.1237/2559)

การแสดงความเห็นถูกปิด